Blog

Leidraad Orde kan doelmatiger

Deze week presenteerde de Orde van Medisch Specialisten een leidraad doelmatig voorschrijven. Dat is zeker een loffelijk initiatief, maar de doelmatigheid kan op een aantal punten beter. Daarom hier een korte uiteenzetting over dit onderwerp.

29 maart 2011

Medisch specialisten schrijven op de polikliniek veel geneesmiddelen voor aan hun patiënten. Circa 25 % van de recepten is van hun eigen hand. Vaak zal de huisarts het voorschrift van de specialist als herhaalrecept continueren. De keuze die een specialist maakt voor een bepaald geneesmiddel kan daarmee grote invloed hebben op de doelmatigheid.

Menzis heeft aangetoond dat de keuze voor een bepaald geneesmiddel niet altijd rationeel is, en er grote variatie is tussen ziekenhuizen. Ook Vektis heeft dit recent in een uitstekend rapport laten zien. Het gaat hier om de keuze tussen gelijkwaardige geneesmiddelen voor een specifieke aandoening, waar grote prijsverschillen aan de orde zijn. Bijvoorbeeld voor migraine worden zogenoemde triptanen veel voorgeschreven. Het product dat het meest wordt voorgeschreven is sumatriptan. Hiervan worden maandelijks in ons land 325 duizend tabletten voorgeschreven. De kosten bedragen circa 240 duizend euro. De tweede keuze is rizatriptan. Hiervan worden maandelijks 170 duizend tabletten voorgeschreven. De kosten hiervan bedragen circa 970 duizend euro.

Als specialisten vaker voor het generiek verkrijgbare sumatriptan kiezen, kunnen vele tonnen per maand worden bespaard. De leidraad van de Orde rept echter alleen over het voorschrijven op stofnaam! Dat is geen garantie voor een doelmatig voorschrijfbeleid. Specialisten moeten de juiste keuze uit een cluster gelijkwaardige geneesmiddelen kunnen maken. Ze moeten daarbij ook afspraken met de huisartsen maken! Het is van belang dat de specialisten zoveel mogelijk dezelfde geneesmiddelen voorschrijven in de kliniek als de huisartsen erbuiten. Onze patienten lopen dan ook geen gevaar voor omzettingen bij opname en ontslag uit het ziekenhuis. Dit voorkomt interacties, medicatiefouten en daarmee onnodige ziekenhuisopnames.

Onze ervaring met maagzuurremmers laat zien dat als specialisten inzicht krijgen in deze kostenverschillen, dat vaak al voldoende is om tot gedragsverandering over te gaan. Wij gaan dit inzicht nu ook geven voor diverse andere groepen geneesmiddelen. Het zou mooi zijn als de Orde ook die stap wil ondersteunen, in het belang van de premiebetalers!