In de serie Uit Balans vertellen vrouwen over hun leven én over hun hormonen. Met in deze column: een week van woedende appjes en sport als reddingsboei.
‘Het kan zomaar beginnen met een vriendin die in mijn ogen kortaf reageert. Normaal zou ik denken: prima, laat lekker waaien, adem in en adem uit. Maar op zo’n dag – als ik in mijn donkere week zit – dan adem ik niet rustig in en uit, maar typ ik zonder erover na te denken een woedend bericht terug. En dat verstuur ik niet alleen, maar daarna blokkeer ik die vriendin óók nog vol overtuiging. En ja, een week later, als de storm weer is gaan liggen, kan ik naar mijn inbox kijken en denken: wat heb ik nú weer gedaan? Dat is het venijnige aan hormonen: dat je wéét dat je overdreven reageert, maar dat je jezelf toch niet echt kunt inhouden.
Dooddoeners helpen niet. “Wees blij, het betekent dat je vruchtbaar bent.” Of: “Hoe kan het nou zo zwaar zijn, mijn moeder hoorde ik er nooit over.” Alsof dat troost biedt als je voor de zoveelste keer dubbelgevouwen op de bank ligt van de pijn. Wat wél verzacht, is sporten. Niet omdat het de pijn helemaal wegneemt, maar omdat het me structuur, zelfvertrouwen en energie geeft. Ik doe aan calisthenics, powerlifting, bootcamps – vijf, zes dagen per week. Ik merk dat mijn klachten sindsdien iets minder heftig zijn, misschien omdat mijn spieren sterker zijn. En sporten maakt ook dopamine aan, heb ik begrepen – dat helpt tegen de hormonale dalen.
Maar eerlijk: als ik écht zwaar menstrueer, is het gewoon niet prettig. Ik verlies veel bloed. In mijn sporttas zitten niet alleen tampons en maandverband, maar ook incontinentiemateriaal. Ook mijn coach heb ik dus ingelicht: als ik kortaf doe, weet hij dat het die week is. Ik ben inmiddels moeder van drie dochters. Twee van hen zijn al ongesteld, en dat smeedt absoluut een band. We weten alle drie hoe het voelt om in een lichaam te wonen dat soms alle emoties bepaalt. We maken van onze menstruatie absoluut geen geheim. Ze weten precies wat het is, hoe het werkt, en wat je er tijdens een maand allemaal van kunt merken. Soms houden ze míj een spiegel voor, nog voordat ik zelf in de gaten heb dat ik weer in die lastige periode zit. Dan zeggen ze: “Wat doe je kortaf nu, moet je soms ongesteld worden?” En ja - dan word ík eerst nóg wat kortaffer. Maar daarna zie ik opeens: verdomd, ze hebben hartstikke gelijk.’
Uit Balans is een serie over vijf vrouwen die ieder op hun eigen manier omgaan met hormonale veranderingen. In persoonlijke columns delen zij hoe PMS, cyclus-schommelingen en de perimenopauze hun dagelijks leven beïnvloeden. Zonder taboes - en met veel eerlijkheid en humor. Voor meer herkenning, erkenning én begrip.